Als de ideeën op zijn aan mijn bureau, klim ik in een boom.
Da's geen metafoor. Midden op het erf van Boereau, de oude hoeve die mijn vrouw Cynthia en ik uitbaten als vergaderlocatie, staat een gigantische esdoorn.
Ik neem mijn laptop mee, nestel mij tussen de takken en ik schrijf.
Ik heb een theorie over waarom dat werkt.
Als je de moeite doet om in een boom te klimmen om er te werken, wil je niet dat die moeite voor niets was.
Dus denk je ook echt na. Je maakt je gedachten 't klimmen waard, zeg maar.
En dàt maakt 't kind in mij wakker. (Als kleine jongen deed ik eigenlijk niets anders dan in bomen klimmen.)
Op de een of andere manier weet die gast veel beter hoe je ideeën uit een boom plukt dan de volwassene die ik nu geworden ben.
